ÜZGÜNDÜ KELİMELER

 “…

Deme şu niçin şöyle

Yerincedir ol öyle

Bak sonuna sabr eyle

Mevlâ görelim neyler

Neylerse güzel eyler…”*

Kelimeler öksüz, kelimeler yetim. Kelimeler sahipsiz, kelimeler yaralı. Kelimeler hüzünlü, kelimeler elemli.

Cümleler buruk, cümleler kırık. Cümleler darmadağınık, cümleler düğümlü. Cümleler eksiltili, cümleler devrik.

Çiçek dalında güzeldir, bulut havada. Kuşlar uçabildiğince özgürdür, balıklar yüzebildiğince.

Ağacı ağaç yapan dalından, çiçeğinden, yaprağından çok kökünün toprağın bağrında olmasıdır. Rüzgârda, fırtınada, karda boranda yıkılmaması, devrilmemesidir ağacı ağaç yapan. Gölgelemesi başları, serinletmesi yolcuları, koruyup kollarken bir yuva olabilmesidir kuşlara ağacı ağaç yapan şey.

Konmuyorsa dallarına kuşlar ve cik cik diye ötmüyorsa, tomurcuklanmıyorsa baharda, çiçeğe durmuyorsa, baştan ayağa yeşile boyanmıyorsa bir ağaç; altında oynamıyorsa çocuklar, dallarında kurulmuyorsa salıncaklar, âşıklar, sevgililer adlarını kazımıyorlarsa gövdesine, saklambaçlar oynanmıyorsa çevresinde bir ağacın kim söyleyebilir ki o ağaç mutludur, neşelidir, kıvanç içindedir?

Velhasıl her şey yerinde güzeldir, merkezinde iyi. Lafın çoğu deliye … Arif olan anlar. “Hak şerleri hayr eyler//Zan etme ki gayr eyler//Ârif ânı seyr eyler//Mevlâ görelim neyler//Neylerse güzel eyler…”**

Doğruyu kıymetli kılan, iyiyi yücelten, güzeli belirgin kılan taşıdıkları manalar kadar temsil edilebilir, uygulanabilir, somutlaştırılabilir ve yaşanabilir olabilmeleridir.

Kelimeleri kelimelere ekleyerek, kelimelerden kelimeler seçerek, kelimelerin kelimelerde izlerini sürerek çıktığımız bu yolculukta hala yürüyor olabilmenin kıymetini tarifsiz bir mutluluk, sonsuz bir aşk tamlamaları ancak anlatabilir.

Kelimelerin de vardır bir rengi bir kokusu. Kimi gül kokar mesela kimi sümbül. Kimi yağmur gibi ıslatırken sarıp sarmalar yüreğini, kimi güneş gibi ısıtırken neşeyle doldurur gönlünü. Kimi hava gibidir ele avuca sığmaz, kimi toprak gibidir ayağının altından kaymaz. Kimi su gibidir büyütür, besler fikirlerini, kimi ateş gibidir yaktıkça yakar ruhunu!

Bir bakmışsın arkadaş olmuşlar sana kelimeler, bir bakmışsın yaren. Bir kelime yeter de çoğu kez anlatmaya her şeyi, onca kelime yetmez bazen söylemeye bir şeyi!

Hayattan kelimeleri alın geriye ne kalır ki?

Su da bir kelime martı da. Doğru gibi yanlış da. Yaşam kadar ölüm de. Öğretmen ile öğrenci de birer kelime. Ama siz bakmayın birer kelime olduklarına aslında çok kelime, aslında çok çok kelime…

* Marifetname, Erzurumlu İbrahim Hakkı, Alem Yayıncılık, sh:407

** age, sh: 407 Makaleyi Paylaş

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Erol Konal - Mesaj Gönder --- Okunma


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Yeşilgiresun Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Yeşilgiresun Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Yeşilgiresun Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Yeşilgiresun Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.



Anket Giresunspor'da kötü gidişin sorumlusu sizce kim?