• 12 Ağustos 2012, Pazar 9:20
HayrettinGünay

Hayrettin Günay

DENİZ MELTEMİ
 Fransız simgeciliğinin önemli ozanı MALLARME, 1842'de doğmuş, 1898'de ölmüş. Dönemi bizim Tanzimatçılara koşut sayılır.
Paris doğumlu. Sanatçılar yetiştirmiş bir memur ailesinden gelme. Beş yaşındayken annesini yitiriyor. Ardından yatılı okula veriliyor. Okulda yalnızlığını yenecek şiir yeteneğini keşfediyor, E.A.Poe, Baudelaire, Hugo...gibi farklı ozanları  bularak okuyor, etkileniyor onlardan.
Küçük memurluklarda bulunuyor. Yaşamı güçlükler, arayışlar içinde geçiyor. Ölümüne yakın yıllarda   tanınıyor iyice...Bu yıllarda   çağdaş  Fransız şiirinin ustaları olacak gençler   de   sık sık geliyor evine.
Çağdaş şiirimizi de etkileyen Mallarme yenilikçi, okuyucusunu yoran,simgesel şiirin önemli adlarından sayılıyor.        
Onun DENİZ MELTEMİ şiirini iki ozanımızın çevirisiyle aktarıyorum:
İlk çeviri KEMALETTİN KAMU'nun:
Ten bitirdi nazlarını tükendi kitap
Kaçsam,kaçsam uzaklara...Üstümde mehtap,
Sanıyorum en güzeli raestoluşların
 Gökle engin arasında uçan kuşların.
Kim tutacak denizlere bağlı bu gönlü?
Ne gözlere gülümseyen bahçenin gülü,
Ne sütbeyaz kağıtlara aksi lambanın.
Ne dizinde yavrusunu emziren kadın.
Gideceğim, güzel gemi haydi demir al,
O ellere yelken aç ki sanılır masal.
Bir üzüntü küskün ama umutlarına 
İnanıyor medlerin elvedasına 
Belki deli rüzgarlara uyan direkler 
Karayelde bir kazaya baş eğecekler 
Ve görünmez olacaklar...Denizler derin 
Gönül, dinle türküsünü gemicilerin.... (Büyük Şairler ve Şiirleri, Varlık Yayınları)
İkinci çeviri demiyorum, çünkü Can Yücel, çevirdiklerine çeviren yerine Türkçe söyleyen diyor.Türkçe söyleyen Can Yücel:
Hayır yok tenden artık; hatmedildi kitaplar.
Ah,bi kaçsam,bilirim o mest kuşlara diyar,
Bi ak'lalmaz köpükle göklerin arasında.
Bir şey tutamaz gayrı,gözlerin aynasında
Yanan bahçeler bile,bu deniz kokan gönlü;
Tutamaz ne geceler,ne duran o hüzünlü
Boş kağıtlar üstüne iğilmiş kandil öyle;
Tutamaz o çocuğunu emziren taze bile,
Gidiyoruz, kalk, gemi yalpanı vur şöyle bir,
Ve sonra al bir günâ âleme   doğru demir
Ümitten onca çekmiş sıkıntı,şimdi dersin,
Hayır duasına  mı kanmada   mendillerin?
Belki   de bu direkler fırtınalara davet;
Nâçar bir gün yığılır güverteye...Ne imdat,
Ne görünürde ada ve ne kürek ne yelken;
Ama sen geçme gine gemici türküsünden     (Her Boydan,Can Yücel)

MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


yukarı çık