• 29 Kasım 2017, Çarşamba 8:01
ErolKonal

Erol Konal

ÜZGÜNDÜ KELİMELER
 “…
Deme şu niçin şöyle
Yerincedir ol öyle
Bak sonuna sabr eyle
Mevlâ görelim neyler
Neylerse güzel eyler…”*


Kelimeler öksüz, kelimeler yetim. Kelimeler sahipsiz, kelimeler yaralı. Kelimeler hüzünlü, kelimeler elemli.
Cümleler buruk, cümleler kırık. Cümleler darmadağınık, cümleler düğümlü. Cümleler eksiltili, cümleler devrik.
Çiçek dalında güzeldir, bulut havada. Kuşlar uçabildiğince özgürdür, balıklar yüzebildiğince.
Ağacı ağaç yapan dalından, çiçeğinden, yaprağından çok kökünün toprağın bağrında olmasıdır. Rüzgârda, fırtınada, karda boranda yıkılmaması, devrilmemesidir ağacı ağaç yapan. Gölgelemesi başları, serinletmesi yolcuları, koruyup kollarken bir yuva olabilmesidir kuşlara ağacı ağaç yapan şey.
Konmuyorsa dallarına kuşlar ve cik cik diye ötmüyorsa, tomurcuklanmıyorsa baharda, çiçeğe durmuyorsa, baştan ayağa yeşile boyanmıyorsa bir ağaç; altında oynamıyorsa çocuklar, dallarında kurulmuyorsa salıncaklar, âşıklar, sevgililer adlarını kazımıyorlarsa gövdesine, saklambaçlar oynanmıyorsa çevresinde bir ağacın kim söyleyebilir ki o ağaç mutludur, neşelidir, kıvanç içindedir?
Velhasıl her şey yerinde güzeldir, merkezinde iyi. Lafın çoğu deliye … Arif olan anlar. “Hak şerleri hayr eyler//Zan etme ki gayr eyler//Ârif ânı seyr eyler//Mevlâ görelim neyler//Neylerse güzel eyler…”**
Doğruyu kıymetli kılan, iyiyi yücelten, güzeli belirgin kılan taşıdıkları manalar kadar temsil edilebilir, uygulanabilir, somutlaştırılabilir ve yaşanabilir olabilmeleridir.
Kelimeleri kelimelere ekleyerek, kelimelerden kelimeler seçerek, kelimelerin kelimelerde izlerini sürerek çıktığımız bu yolculukta hala yürüyor olabilmenin kıymetini tarifsiz bir mutluluk, sonsuz bir aşk tamlamaları ancak anlatabilir.
Kelimelerin de vardır bir rengi bir kokusu. Kimi gül kokar mesela kimi sümbül. Kimi yağmur gibi ıslatırken sarıp sarmalar yüreğini, kimi güneş gibi ısıtırken neşeyle doldurur gönlünü. Kimi hava gibidir ele avuca sığmaz, kimi toprak gibidir ayağının altından kaymaz. Kimi su gibidir büyütür, besler fikirlerini, kimi ateş gibidir yaktıkça yakar ruhunu!
Bir bakmışsın arkadaş olmuşlar sana kelimeler, bir bakmışsın yaren. Bir kelime yeter de çoğu kez anlatmaya her şeyi, onca kelime yetmez bazen söylemeye bir şeyi!
Hayattan kelimeleri alın geriye ne kalır ki?
Su da bir kelime martı da. Doğru gibi yanlış da. Yaşam kadar ölüm de. Öğretmen ile öğrenci de birer kelime. Ama siz bakmayın birer kelime olduklarına aslında çok kelime, aslında çok çok kelime…
* Marifetname, Erzurumlu İbrahim Hakkı, Alem Yayıncılık, sh:407
** age, sh: 407

MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


yukarı çık