• 20 Eylül 2017, Çarşamba 9:03
ErolKonal

Erol Konal

Kelimelere Tutunmak
 Kelime ateş. Kelime su. Kelime hava. Kelime toprak.
Dokununca yakan, susayınca kandıran, içine çektikçe ferahlatan, kazdıkça bir hayat gibi fışkıran.
Havai çokça kelimeler. Atsan atılmaz, satsan satılmaz. Ele avuca sığmaz. Rüzgârına göre yelken, dağına göre kar.
Su gibi değdiğinin rengine bürünen, geçtiği yerin kokusunu giyinen, bulunduğu kabın şeklini alan. Başlangıcı bir damla, sonu umman. Kendi biricik, manası derya deniz.
Geçtiği yerler hep kül, gölgesi hep boyundan aşkın.
Bir kıvılcım ilkin, bir nefes, bir alev, bir şimşek alazı.
Şairin deyişiyle en sadığı, en yareni, en cömerdi.
Ağzı var dili yok bazen de. Ketum mu ketum, lal mi lal.
Sevgi de bir kelime, nefret de. Savaş ve barış da. Kuş ve deniz de. Anne ile baba da…
Doğu gibi batı da birer kelime. Kuzey ve güney de. Beyaz da siyah da. Kadın da erkek de…
Bütün bunlardan önce aşk da bir kelime ama anlat bakalım anlatabilirsen kelimelerle.
Sonsuz da bir kelime bakıldığında ama kavra kavrayabilirsen onca kelimeyle.
Demek ki kelime, iki nokta üst üste biri altta biri üstte: Hazine. Hem de öyle bir hazine ki ne kıymetini herkes bilebilir ne de değerini çokları takdir edebilir. Öyle bir hazine ki her göze görünmez, her gönle doğmaz, her kalpte atmaz, her kulakça duyulmaz.
Kelime ceviz sandıklar içindeki çeyizler gibi el emeği göz nuru. Kelime batık gemilerde unutulmuş define sandıkları kadar kaderine terk edilmiş. Kelime Topkapı Sarayında sergilenen 'Kaşıkçı elması' kadar nadide, emsalsiz, paha biçilemez, göz alınamaz.
Kelime bir umut bazen, bazen de bir yangın. Çoğu kez hürriyetken bazı kereler kara zindan.
Bütün mazmunlarıyla, muammalarıyla, teşbihleri, kinayeleri, mecazlarıyla; tüm tezatları, temel, yan ve mecaz anlamlarıyla insan en çok da kelime. İnsan da bir kelime. Her kelime bir insan, her insan da bir kelime.
İnsanın kelimeyle sırdaşlığın ne vakit, nerede, nasıl başladığından çok, insanın kelimeyle kurduğu ilişkiyi, ona yüklediği anlamı iyi tahlil etmekte fayda var. Ancak insanla kelime arasındaki bu kopmaz bağın esaslıca bir tahlilini her babayiğidin harcı değil.
Kelimelerin de bir kaderi var, bir ömrü var insanlar gibi. Sonra bir büyüsü, bir gizemi var kelimelerin. Kanatları var sonra kelimelerin, köpükleri var. Tuzluları var şekerlileri var. kızıla çalanları var, maviyi anımsatanları var.
Akademik kaçacak ama basitleri var, türemişleri var, birleşik olanları var. Sonracığıma isimden isim, isimden fiil olanları var. Tek başına anlamı olanları var, birlikte anlam kazananları var. Kullanıldığı yere göre adı sanı değişenleri var. Bazen özel, bazen cins olanları var. Müşahhasken mücerret, mücerretken müşahhas olabilenleri var. Burası önemli sınavda çıkanları var, çıkmayanları var.
Netice, şiddete değil kelimelere sarılmakta fayda var.

MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


yukarı çık