• 05 Şubat 2012, Pazar 20:14
ErolKonal

Erol Konal

İşte öyle...
Yazmanın bir paylaşmak olduğu aşikar. Yazmasaydım çıldırırım diyen ses ne kadar da tanıdık. İnsan sade et ve kemik değil ki. İnsanı ete ve kemiğe hapsedenlerin hesaplayamadıkları vicdanın, başta sahibine, sonra da ona "deli gömleği" giydirenlerle giriştiği amansız mücadelenin kazananı kaybedeni faklı nazarlarda, farklı ağızlarda görecelik cenderesinde can çekişmeye devam ettikçe akıllara ziyan hadiselerin tükeneceği de yok. Herkese göre tarifi ve manası değişen insanlık olgusunun ağızlarda ciklet hükmüne düşmesine mi yanalım; yoksa adam sendecilik kisvesi altında kolaycılığa mı yaslanalım?
Gözden akanlarımızı silen oldu mu ki içimize akıttıklarımızı bilen olsun. Güneşin kıymetini bildiler mi ki yokluğuna ağıt yaksınlar. Kendimize bile itiraf edemediğimiz korkularımızla yüzleşebildik mi ki bahanelerin arkasından çıkabilelim. Kimselere göstermemeye  yeminli olduğumuz acılarımızın sırlı aynalardaki mahkumiyeti müebbetle tescillendi de biz mi kaçırdık?
Saklanmadık ki bulsunlar. Kaybolmadık ki arasınlar. Ağzımızı açmadık ki konuşsunlar. Dinlemediler ki anlasınlar. Bakmadılar ki görsünler. Tanımadılar ki bilsinler.
Yorgundular, koşamazdılar. İşleri çoktu, kalamazdılar. Aceleleri vadı, duramazdılar. Vakitleri yoktu, oturamazdılar.
Su akar yatağını bulurdu. Bulmalıydı. Bulacaktı. Hayallerimiz vardı sonra güzel hayaller yarınlara dair. Ve umutlarımız vardı sağa sola serpiştirdiğimiz yeşermesi için. Fidanlar meyveye dursundu da gerisi kolaydı. Acıymış tatlıymış meyvesi önemli değildi.
Koşmalıydık durmadan, yürümekle olmazdı. Koşmalıydık ki yorulduğumuzda iş işten geçmeliydi. Koşmalıydık ki yaptıklarımızla yapacaklarımız arasındaki mesafe ulaşılmaz olmalıydı. Öylesine koşmalıydık ki birbirimizin sesini duyamayacak, birbirimizin yüzünü göremeyecek, birbirimizin elini tutamayacak kadar uzaklaşmış olmalıydık. Bakmayın siz dünyanın her gün biraz daha küçüldüğünü söyleyenlere. Küçülenin dünya mı yoksa insanlık mı olduğu çok iyi bir münazara konusu olur liselerde; fakat hocam, sınavda çıkar mı sen ondan haber ver bana hezayanına kurban gitmesi an meselesi...
Anlaşılan o ki bu mevzu uzayacağa benzer. Haliyle bunca işin gücün arasında daha değerli vaktinizi çarçur etmemek adına gökten x elma düşmüş biri y'nin biri t'nin biri de z'nin başına.
 Not: Endişeye mahal yok. en az sizin kadar akıl sıhhatim yerinde olup saygıyla hepinizi selemlarım.

MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


yukarı çık