• 11 Ocak 2017, Çarşamba 8:04
ErolKonal

Erol Konal

BİR DERDİM VAR
 Gökyüzüne bakıyorum. Ne bir bulut var ne de emaresi. Apaçık, masmavi sonsuz bir gök. Gelip geçen uçaklar ve bir de havanın karamasıyla belirginleşen yıldızlar.
Oysaki aynı saatlerde İstanbul'da kışın bütün yüzlerini seyrediyoruz haberlerde. Ve hakikaten dört mevsimin yaşandığı cennet gibi kocaman bir ülkeye sahip oluşumuzun tarifsiz mutluluğu yayılıyor yüzlerimize. 
Bir yanda Gedikkaya'nın görenleri hayrete düşüren yarım kalan ağzı, bir yanda Giresun kalesinin heybetli duruşu, bir yanda hep övündüğümüz Giresun adası ve diğer yanda tıpkı canım İstanbul'un siluetini bozan ikiz kuleler gibi adanın karşısındaki çöp dağı!  
Burada biraz soluklanıp ilk paragrafa geri dönmenin tam zamanı. Gelip geçen uçakların içinde hayal ediyorum kendimi. Kilometrelerce yüksekten onlar da görüyorlar mıdır benim gördüklerimi? Ne düşünüyorlardır şimdi kim bilir? Ne konuşuyorlardır yanlarındakilerle? Yoksa benim gibi suratsız mıdırlar onlar da kimseyle konuşmadan hangi şehrin üzerinden geçtiklerini tahmin etmeye mi çalışıyorlardır? 
Gökyüzü demişken, geçenlerde okuldaki öğrencilerle Samsun'daki gözlem evini ziyarete gittik. Güneşin gün içindeki seyrine, batışına ve batışından sonraki gökyüzündeki muhteşem şölene bilimsel yöntemlerle şahitlik ettik. Evrendi, galaksilerdi, samanyoluydu derken ışık yılı hesaplarının içinde kaybolduk. Daha kendimizi çözememişken evrenin sırları karşısında lal kesildik. Evrende yalnız mıyız değil miyiz onu bilemeyeceğim, lakin dünyada zaman zaman yalnız olduğumuzu söylemeden geçemeyeceğim. 
Hani şimdilerde pek bir moda. Bu da böyle bir anımdı. 
Nereye mi varmak istiyorum? Yazar burada demek istiyor ki kıymetini bilelim güzelliklerin. Kadrini bilelim dostlukların. Değerini bilelim memleketimizin. En çok da birbirimizin. Aşındırmayalım değerleri, değer üretelim. Tüketmeyelim dostlukları, üstüne koyalım. 
Ne demek mi istiyorum? Laf lafı açsın istiyorum. Bardaklar bir boşalsın bir dolsun istiyorum. Gülüşler gülüşlere karışıp çoğalsın, hüzünler hüzünlere karışıp azalsın istiyorum. Yanlışlar doğruları götürmesin, iyiler kötülere kaybetmesin, çirkinlikler güzellikleri örtmesin, bir kalemde insanların üstü çizilmesin, sınavlardan herkes istediği notu alsın ve tatile tüm öğrenciler mutlu girsin istiyorum.
Gülsün istiyorum kelimeler cümlelerde. Sevsin istiyorum kelimeler paragraflarda. Mutlu olsun istiyorum kelimeler konuşmalarda. Tebessüm ettirsin istiyorum kelimeler okundukça. Dilden dile, gönülden gönüle yayılsın istiyorum içinde barış taşıyan, umut barındıran, sevgi mayalanan, saygı damıtan kelimeler. 
İstiyorum ki nezaket süzülsün kelimelerden. İstiyorum ki letafet saçılsın cümlelerden. İstiyorum ki zarafet yayılsın ifadelerden. İstiyorum ki naiflik damlasın sözlerden.
İstiyorum ki şiir sadece sokakta kalmasın. Yayılsın hayatın her anına. “Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik,// Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden. // Martılar konuyor omuzlarıma,//Gözlerin İstanbul oluyor birden.”*  İstiyorum ki herkes yaşadığı şehri yazsın altı çizili kelimenin yerine. 
Bir de Kemalle Nihan kavuşsun istiyorum. Çok mu bir şey istiyorum. Biliyor ve inanıyorum ki dünyayı saf sevgi, sırf sevgi, sadece sevgi kurtaracak…
*Gözlerin İstanbul Oluyor Birden, Yavuz Bülent Bakiler

MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


yukarı çık