• 26 Mart 2019, Salı 16:57
ErolKonal

Erol Konal

Avucunuzdaki Kelebek

Taze bir günü nasıl bin bir heyecanla bekliyorsa insan, yorgun bir günü de öylece uğurlayabilmeli insan. 
Dokunabilmeli bir akşam rüzgârı gibi insanlara ve uğrayabilmeli tüm pencerelerden evlere, her köşeden sokaklara, her yönden caddelere, şehirlere, kentlere... 
Tutabilmeli insan her eli ve uzatabilmeli herkese elini. Bakabilmeli sonra insan tüm insanların gözlerine ve bakabilmeli herkes, herkesin gözlerine. 
Hissedebilmeli baharda insan, çiçeğe durmuş erik ağaçlarının kokusunu ve çekmeli menekşelerin, sümbüllerin, karanfillerin kokusunu içine. 
Islanabilmeli yağmurda üşümek nedir bilmeden ve buram buram terleyebilmeli yaz güneşinin altında umarsızca. 
Söylemeli, söylebilmeli duygu ve düşüncelerini hiç çekinmeden ve sevmeli  herkesi, her şeyi hiçbir şart koşmadan. 
Korkmamalı insan duygularından. Korkmamalı insan düşüncelerinden. Ama her şeyden evvel kendinden korkmamalı insan. İyi tanımalı kendini insan, kendine dost olmalı insan, kendiyle arkadaş. Kendine hem yoldaş hem sırdaş olabilmeli insan. 
Zorluklardan usanmamalı, güçlüklerden yılmamalı insan, sevmekten yorulmamalı, çalışmaktan bıkmamalı, yürümekten vazgeçmemeli insan... 
İnsan tıpkı lapa lapa yağan kar gibi dokunduğu her yeri hem kendi rengine bürümeli hem de  kuşatmalı kendi sessizliği ve naifliğiyle.  Temizlemeli insan gönlünü ve yüreğini her türlü olumsuzluktan ve yıkamalı kalbinin en karanlık köşelerini göz yaşlarıyla. 
Yıkmalı tüm önyargıları insan ve büyütmemeli gönlünde nefreti, yeşertmemeli insan, yüreğinde sevgiden başka hiçbir tohumu. 
Uzatmamalı dargınlığı insan, sonlandırmalı hemencecik anlamsız tartışmaları.  
Bırakmamalı hiç kimseyi yarı yolda insan, koparmamalı bağlarını hayattan ve çekmemeli ellerini uzattığı ellerden. 
Hataları doğrularından az olmalı insanın ve yaptığı hatalardan dersler çıkarabilmeli insan. Eksiklerinden korkmamalı, yanlışlarında ısrar etmemeli insan.
-meli/-malı içinde kaybolmamalı insan, unutmamalı kim olduğunu ve hatır-lamalı nerenden gelip nereye gittiğini... 
Günün sonuna vardığında insan, yanlışları doğrulardan, hataları sevaplarından az olmamalı. 
Korkuları, endişeleri, şüpheleri kadar sevinçleri, ümitleri, hayalleri de olmalı insanın.  
Üzülmek kadar üzmekten, kırılmak kadar kırmaktan, incinmek kadar incitmekten korkmalı insan. 
Ne cevabını bildiği sorularla oyalanmalı insan, ne de cevapsız sorularla vakit kaybetmeli. 
Ve insan her zaman avcunda bir kelebek varmış gibi yaşamalı hayatı.


MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


yukarı çık