• 12 Mart 2012, Pazartesi 10:31
AliKaya

Ali Kaya

FINDIĞA AZOTLU GÜBRE VERMENİN ZAMANI MART AYIDIR
 ►Mart Ayı Fındığa Azotlu Gübre Verilme Ayıdır. Yazlık yada Beyaz Gübre de denilen Azotlu Gübrenin Yarısı Mart Ayında Diğer Yarısı Mayıs sonu-Haziran ayı Başında Toprağa Verilir.
►Fındığa verilmesi gereken gübrenin çeşidi ve miktarı toprak analizi ile belirlenir. Toprağa bakarak şu gübre şu miktarda kullanılır demek mümkün değildir. 
► Azotlu gübreler, ocakların her tarafında dal uçları izdüşümünde            3040 cm genişliğinde otu alınmış dairesel  alana serpilip 5-10 cm toprağa karıştırılır. Meyilli ya da düz arazilerde ocakların her tarafında kökler bulunduğundan gübreler ocakların her tarafına verilir. Meyilli arazilerde ocakların yarısından yukarı kısmına yarım daire şeklinde (ay şeklinde) gübre verilip aşağı kısmına gübre verilmemesi eksik gübrelemedir. 
►Gübre kullanılırken yapılan yanlışlar:
-Son 5-6 yıl içinde çiftçilerin % 30-40 ı, bahçelerin ihtiyacı olduğu halde azotlu gübreyi kullanmamakta, kullananlarda rast gele ihtiyacın çok altında kullanmaktadır, 
- Gübre çeşidi ve miktarı, gübre verilecek toprağın asitlik durumuna, organik madde miktarına  ve  besin elementleri miktarına göre belirlenirken çiftçilerin % 75-80 nin toprak analizi yaptırmadan rastgele belirlediği ve kullandığı görülmektedir. 
-Azotlu gübre, Mart ayında ve Haziran ayı başında olmak üzere 2 defada kullanılması gerekirken 1 defa Nisan yada Mayıs ayında kullanılmaktadır,
-Azotlu gübreler, ocakların her tarafında dal uçları izdüşümünde 30-40 cm genişliğinde otu alınmış dairesel  alana serpilip 5-10 cm toprağa karıştırılması gerekirken çiftçilerin % 85 i bu gübreyi bahçenin her tarafına serperek, fındık almak için değil ot almak için kullanmaktadır. 
Bu uygulamalar yanlış uygulamalardır, modern üretim tekniğine uygun olmayan uygulamalardır. Verimsiz uygulamalardır. 
►Fındık tarımında verimsizlik göçü teşvik etmektedir. 
Ülkemiz fındık üretiminde verim  genel olarak dekara 80 Kg-120 Kg arasında olmasına rağmen fındığın esas yetiştirildiği Giresun ve Ordu illerinde  verim  dekara 6090 Kg arasındadır. Oysa dekara verim İtalya'da 155-180 kg arasında, ABD'de sıradan bahçelerde 200-250 kg, bakımlı bahçelerde 300-375 Kg dır. Ülkemizde bu verimle fındık tarımı yapılamıyor. Bu verimden elde edilen gelir aileleri geçindiremiyor. Bu verim çiftçileri köyde tutamıyor. Bu verim köylerden şehirlere göçü teşvik ediyor-artırıyor. Giresun ve Ordu'da fındık çiftçilerinin fındık geliri ile geçinebilmesi için dekara verimin 180-300 Kg a  çıkarılması bir zorunluluktur. Giresun ve Ordu illerinde dekara sahil kolda 200-400 Kg, orta kolda 150-250 Kg ve yüksek kolda  dekara 100-200 Kg fındık alınabilmesine rağmen fındık veriminin artmasında çok önemli bir yeri olan azotlu gübreyi dahi tekniğine uygun vermeyen  çiftçiler olduğu yerde dekara 60-90 Kg olan verimi nasıl yükseltecek? Fındık tarım ve ticaretinde çiftçiyi, sanayiciyi, ihracatçıyı, siyasetçiyi, kısaca  herkesi  perişan eden, kaosa iten bu verimsizliktir. Verim artışına ve düşük maliyete dayanmayan fındık politikaları fındığın geleceğini belirsizliğe ve karanlığa götürmektedir. Fındığın en büyük sorunu verim düşüklüğü, verim düşüklüğünün de baş (en büyük) nedeni çiftçinin modern fındık tarımını bilmemesi, ana-baba ve komşudan gördüğü ilkel tarım tekniğine göre tarım yapmasıdır. Verimin yükseltilmesi isteniyorsa önce fındık çiftçileri sonra da fındık çiftçileri eğitilmelidir. Belli bir yıl hedef alınmalı, örneğin 2015 gibi. Bu yıla kadar elinde çiftçilik belgesi olan herkesin bu eğitimden geçmesi sağlanmalıdır. Aslında tüm tarımsal ürünlerde bu yetiştiricilik eğitimi uygulanmalıdır. Hedef alınan tarihten sonra eğitim aldığını belgelendiremeyen kişilerin çiftçilik belgesi iptal edilmeli, ürünlerinin satılmasına müsaade edilmemelidir.
Saygılarımla. 07.03.2012 

MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


yukarı çık